İçine fişlerimizi koyduğumuz dosya...
Nerden bileceksiniz çoğunuz o zaman yoğudu. İlkokul birinci sınıfta öğretmen bize fişler dağıtırdı yani üzeri kendiliğinden yazılı kalın kağıtlar. Onları makasla keser fiş dosyası denen iğrenç albüme dizerdik. İğrenç diyorum çünkü kalitesiz şeffaf naylon kaplı arka fonu siyah ya da kahverengi olan kötü kokan kasvetli bir zımbırtıydı. İçimi karartırdı çünkü bütün o sembolleri bir şekilde ezberlemem gerekiyordu. bir de bu fişlerin dev gibi olanları vardı. bazıları hece hece bazıları kelime idi. öğretmen arkasındaki ipe onları tek tek asar çeşitli varyasyonlarını bize yüksek sesle okuttururdu. renkleri kırmızı ve siyahtı. Aliyle birlikte gelir, okulu açar, cemille birlikte zili çalar, oyayla ata bakar, emelle ip atlar, ılık süt içerdik. Tabi bir de Cin ali vardı. sadece kafası normaldi diğer tarafları çizgi şeklindeydi. bütün sülalesi aynı şekildeydi. kimisi kasketli, kimisi bıyıklı, kimisi tokalı ama hepsi çizgi kadardı. kara gözlü kuzusu bile öyleydi. o yüzden ebayı şimdi hayran hayran takip ediyorum ne yalan söyleyeyim. Hece kitabından bahsetmeyi unuttum. telefon rehberi gibi sinir bozucu kategorize edilmiş bir şeydi. Hiç sevmiyordum onu. ba,be,bi,dan,dun ilerlerdi.