Türkiye'nin memur portalı

özellikle güneş ışığının az olduğu iskandinav ülkelerinde d vitamini eksikliğini ve buna bağlı gelişen raşitizm gibi kemik hastalıklarını önlemek amacıyla yüzyıllardır geleneksel ve tıbbi olarak kullanılan gıda.

türk insanının karşısındakini hızlıca bir kalıba sokma, etiketleme olan soru kalıbı. ucu o kadar açıktır ki; siyasete de çekebilirsin, tuttuğu takıma da, hayata bakış açısına da. "bana acilen kimliğini göster, ona göre gardımı alacağım" demektir.

market güvenliğinin ve kamera sistemlerinin ne işe yaradığını derin derin sorgulatan başlık. ulan adam bir yıl boyunca koskos koca danayı parça parça dışarı taşımış, reyon görevlileri "ya bu antrikotlar kendi kendine mi buharlaşıyor?" diye hiç mi düşünmedi? adamı muhtemelen kameralar değil, reyonlar arası sayımda ortaya çıkan "300 kiloluk devasa açık" ele vermiştir.

"sen çok daha iyilerine layıksın" diyerek ghosting'in kitabını yazan duygusal manipülatör. bu lafın türkçe meali şudur: "ben seni sömüreceğim, canım sıkılınca da hiçbir sorumluluk almadan tüyüp gideceğim, şimdiden zemin hazırlıyorum." haklısın deyip en yakın acil çıkış kapısına yönelin

bencil, empati yoksunu, hep almayı bilen vermeyi değil,kendini nimetten sayan, dilde, sözde karakterli, edepli ama aslında tam tersi olan... bitmezzz

Narsistten, manipülatiften, sorumsuzdan; pasif-agresifinden, egosu kendinden büyük olandan; "ben böyleyim" diyerek kusurlarını meşrulaştırandan, sessizliği silah gibi kullanandan, özür dilemeyi gururuna yediremeyenden, saygıyı bilmeyenden, emek vermekten kaçınandan, yalanı karakter edinenden ve sadakatsizliği hayat biçimi yapanından uzak durmak eftaldir.

ilginç bir hırsızlık. Altın para vs neyse de et. eti nere satar ki para kazanabilir.

ilginç...

Ara ara girip kimler neler yazmış, eski günlerden elde neler kalmış diye bakındığım anlardan birinde, sol kısımda görüp tıkladığım, kendi başlığım olduğunu görünce burkulduğum, rehberus ve ulsgkc'yi bulunca duygulandığım başlık...

İkiniz de haklısınız. Hem gittim, hem önceliklerim değişti, hayat derdine düştük. Geriye dönüp bakıyorum da, ne dertsiz zamanlarmış. Burada dönen geyikler, atışmalar, kavgalar falan ne kadar uzak geliyor şimdi... zaman geçtikçe, yaş aldıkça hayatın ne kadar güzel ve bir o kadar kısa olduğunu anlıyor insan. Üzülmeye ve üzmeye değmeyecek, bâki kalanın bir hoş seda olduğunun anlaşıldığı bir hayat işte yaşadığımız... yaşıyoruz, bakalım ne olacak?

Bu vesileyle, kaybolan yazarları özlemle anıyor var olanları sevgiyle selamlıyorum...

Artık evden malzemeleri tedarik edip sahile gidildiği zamanlardayız,belli bir kesim hala dışarıda ortam olsun diye kendilerini zorluyorlar ve günün sonunda mecburen onlarda biz gibi olmak zorunda kalacaklar.

Hem oralar çok kalabalık gürültü oluyor ne içtiğini de anlamıyorsun...böyle de çamur atarım işte...:)