Türkiye'nin memur portalı

eğitimin ve güvenliğin kalesi olması gereken mekanların, birer korku filmine dönüşmesi hadisesi. genellikle bireysel silahlanmanın kontrolsüzlüğü, akran zorbalığı ve ağır psikolojik sorunların birleşimiyle ortaya çıkan bir toplumsal cinnet hali. sadece kurbanların değil, hayatta kalanların da ömür boyu taşıyacağı bir travma bırakması meselenin en acı tarafıdır.

Bir eğitim kurumunun, güvenin ve masumiyetin simgesi olması gerekirken; silahın gölgesine düşmesiyle ortaya çıkan en ağır toplumsal kırılmalardan biri.

Okul, öğrenmenin ve büyümenin mekanıyken; bu tür saldırılar, yalnızca fiziksel bir şiddeti değil, aynı zamanda toplumun vicdanında açılan derin bir güven yarasını da temsil eder.

Her olay, geride sayılar değil; yarım kalmış cümleler, susturulmuş hayaller ve "neden?" sorusuna verilemeyen cevaplar bırakır.

Bu yüzden okul saldırıları, sadece bir güvenlik meselesi değil, aynı zamanda bireysel yalnızlık, toplumsal ihmal ve psikolojik kırılmaların birleştiği karanlık bir aynadır.

Sözlüğe katkısı olan bir üye idi

Bim'de bu ara indirimde olan kahve

Kendinden başka herkese yetişmeye çalışan o kişi..

üyeliğin bedava olduğu kulüp.

okula erken gidersin, otobüse erken çıkarsın, işe erken varırsın, hep erken davranırsın kimseleri bekletmemek adına, ama sonra bir bakarsın ki kendin için artık her şey çok geç.

en çok da kendine karşı mahçuptur...

niye böyle yapıyoruz ki ? anın içinde kalamadığımızdan sanırım hep.. ya geriye bakıp vahlanarak ya da geleceğe bakıp ahlanarak.. oysa yaşadığın anda kalsan o anın tadını alsan daha güzel olacak herşey, ev sahibi olduğmuzu fark etmemiz gerek artık,...

üstteki entryden sonra kendimi hissettiğim durum

Bizi özlemeyen sözlük yazarı.

Tependen Isparta Gülleri dökülsün inşallah, dön artık zalım :)