Türkiye'nin memur portalı

Bence faydasından daha çok zararı var gibi .Özellikle çocuklarımız gençlerimiz için tehlike arzettiğini düşünüyorum.İlk aklıma gelen hazırcılığa alıştırıyor. Kolay ulaştıkları bilgiyi de birçok kişi güvenirliliğini de araştırma gereği duymadan doğrudan kabul ediyor .

Eskiden biz araştırma yapmak için, otobüse biner ,kütüphaneye giderdik. Kütüphane ortamını teneffüs eder,birçok kitabı okuma,inceleme fırsatı bulurduk.Teknolojinin ilerlemesi ile birlikte, bir de şimdi yapay zeka var .Kütüphaneye gidenlerin sayısı ne yazık ki azaldı .Ve mahremiyetin gizliliğini de ihlal söz konusu.Bilgileri her ne kadar silme imkanımız bulunsa da kayıt altına alıyor olabilir.Ve üzücü hadiselerin de yaşandığı çağımızda dolandırıcılığı da arttırabilir.

Ne kadar da doğru bir söz.Şu hayat telaşında,dünya hayatının yoruculuğunda demini almış bir bardak çay nefes aldırır adeta.Dertlerden bitap düşmüş insan,bir demlik çayını alıp evinin bir köşesinde,balkonda ,bahçede ya da farklı bir mekanda her bardak da düşünüp iç çekerek o çayı içtiğinde dertler de biraz olsun hafifler sanki

Bu bir yorgunluk ifadesidir bence .Hayat oldukça yormuş.Anlatacak çok şeyi var.Ama anlatmak dahi onu yoruyor .En çok da anlaşılmamaktan yorulmuş insan ifadesi .Ve kimselere güveni kalmamış .İçe kapanmış.Keşke hepimiz biraz daha empati yapabilsek ...Anlamasak dahi yargılamadan dinlemeyi bilebilsek...Aslında birçoğumuzun ihtiyaç duyduğu şeyler ;Güven,saygı,sevgi,anlaşılmak ,şefkat, en azından dinlenilmek...

Ben gösterişten uzak ,bilinmeyenleri yansıtırdım. Günlük hayattan kesitler olurdu.Ünlüleri değil,halkın içinden olan kişilerden oyuncu seçerdim....

Sabah erkenden dükkanını açan bakkalı,evine ekmek götürmek için yorulan işçiyi,torununa harçlık vermek için cebindeki son parayı çıkaran dedeyi ,komşusunun kapısına bir tas yemek bırakan teyzeyi anlatırdım.

Filmde herkes kendinden biraz birşey bulsun isterdim .Bir annenin kimseye belli etmeden anlayışını, bir babanın yorgunluğunu gülümsemenin arkasına saklayışını, yoksul ama gönlün zengin insanların birbirine tutunuşunu gösterirdim.insanlar sinemadan çıktığında yalnızca bir film izlememiş olsunlar isterdim .

Bence yaşadığı yer. İnsan yıllarca aynı şehirde yaşayınca oraya alışıyor .Memleketine yabancılaşıyor. Yıllar sonra ,5 yıl kadar önce memleketine dönmüş biri olarak ,kendimi burada hala yabancı hissediyorum ve daha yalnızım.Bence benim memleketim İzmir olmuş