Türkiye'nin memur portalı

Hayata dokunduğunu sanıp, insanın ruhunu es geçebilen canlı türü.

Bir market; ışığıyla, raf düzeniyle, "al al mutlu ol" diyen sessiz vaadiyle kalbi birkaç dakikalığına ikna ederken, bazı insanlar aylarca yanımızda durup bunu başaramaz.

İndirime giren çikolatanın verdiği huzuru, "nasılsın" sorusunda bulamayanların ortak adı.

Markette; poşet doludur, kalp hafifler, insanda; sohbet uzundur, ruh ise hala aç.

Hayatta ki varolan sorunları taşıyacak gücü bulamayıp, bir parça çikolatada soluklanma hali.

Anlam arayışının sustuğu yerde, damağın konuşması.

Büyük cümleler kuramayan günlerde, küçük mutluluklarla hayatta kalma inceliği.

Ne tam bir vazgeçiştir ne de güçlü bir kabulleniş; sadece ruhun, kendine kısa bir şefkat molası vermesidir.

urfa/Balıklı göl ve Çanakkale/Gelibolu ve aziz şehitlerin bulunduğu mekan bu dünyada görmek istediğim 2 yerdir.

Karakteri iradeden önce gelen, "ben buyum" demeyi beceremediği için her gülüşte savrulan modeldir.

Her kadında kendini kanıtlamaya çalışır; çünkü kendi değerine ikna olmamıştır.

Kadına zaafı yoktur aslında; sınır koymaya zaafı vardır.

Bir bakışta aklı karışır, iki iltifatta yönünü kaybeder.

Sadakatsizlikten değil, omurgasızlıktan tökezler.

Sadık olamaz değil, sadık kalacak bir omurgası yoktur.

En çok da "kötü bir niyetim yoktu" cümlesinin arkasına saklanır.

Kadın zaafı olan erkek, beğenilince büyüdüğünü sanır; aslında sadece karakteri küçülür.

kadınları değil; kendi iradesizliğini dolaştırır ortalıkta.

Bir kibir meselesi değil; zihinsel hijyen ihtiyacıdır.

Beyniyle değil sesiyle var olan insanlar; konuşur, uzatır, yorar.

Anlam üretmez ama ortam tüketir.

Her şeye sabır gösterilebilir ama düşünmemeyi tercih edene tahammül, insanın kendine ihanetidir.

Aynı şeyi defalarca anlatıp, yine aynı boş bakışla karşılaşınca anlaşılan şudur:

Bazı insanlar için mesafe, nezaketin en sessiz biçimidir.