Türkiye'nin memur portalı

Sükûtun anlatamadığını, bazen tek bir kelâm anlatır.

Kusurunu söylemeye dilimiz varmadı; haysiyeti incinmesin istedik.

O ise bizim sükûtumuzdan kendine bir masumiyet inşa etti.

Sonra dönüp gölgemize baktı; elinde fener, dilinde hüküm...

Oysa insanın en büyük körlüğü, kendi karanlığını görmezken başkasının gölgesini yargılamasıdır.

İnsana, hayata ve zamana dair; her gün farklı bir düşüncenin, duygunun ve hakikatin satırlara emanet edildiği bir kelam yolculuğu.

İnsan, en derin kırılışlarını yabancılardan değil; yüreğinin kapısını ardına kadar açtıklarından öğrenir.

Güven, hak edene emanet edildiğinde huzurdur; ehil olmayana bırakıldığında ise hayal kırıklığının en sessiz adıdır.

Bu yüzden güveni herkese sunmayın.

Zira her yüz dost, her söz vefa, her yakınlık sadakat değildir.

İçe atılan cümleler, bir Umman Denizi kadar derin ve engindir.

Her şeyi bildiğini sanan güruha, "Hayır, öyle değil; bildiğin şey, aslında hiçbir şey." demek isterken susabilmek, çoğu zaman en büyük meziyettir.

Çünkü her hakikat, her kulağa söylenmez; bazı sözler ise ancak sessizliğin emanetinde anlamını korur.