Türkiye'nin memur portalı

spoiler

bazı yaralar konuşmaz, sadece geceyi dinler...

bazı acılar anlatılmaz, sadece tekrar tekrar dinlenir...

"Böyle bir çağın insanı olmak imtihan olarak hepimize yeter."

sözlüğe; hoş geldiniz, hoş geldik...

sözlük; dünya kederiyle, mutluluk kırıntılarının aynı satırda buluştuğu, kalemin dile dönüştüğü bir iç mekândır.

gökkuşağına benzer biraz; insan burada ruhunu bir uçurtma gibi göğe salar, kelimeler rüzgârla dans eder.

kimi zaman bir veda düşer sayfalara, sessizlik büyür; kimi zaman birden coşar kalemler, taşar satırlar.

işte o an, sözlüğün ihtişamı görünür.

bir çekim gücü vardır kendine, görünmez ama derin; ve vefası eksilmeyen bir yar gibi, insanı hep aynı limanda bekler.

Bir eğitim kurumunun, güvenin ve masumiyetin simgesi olması gerekirken; silahın gölgesine düşmesiyle ortaya çıkan en ağır toplumsal kırılmalardan biri.

Okul, öğrenmenin ve büyümenin mekanıyken; bu tür saldırılar, yalnızca fiziksel bir şiddeti değil, aynı zamanda toplumun vicdanında açılan derin bir güven yarasını da temsil eder.

Her olay, geride sayılar değil; yarım kalmış cümleler, susturulmuş hayaller ve "neden?" sorusuna verilemeyen cevaplar bırakır.

Bu yüzden okul saldırıları, sadece bir güvenlik meselesi değil, aynı zamanda bireysel yalnızlık, toplumsal ihmal ve psikolojik kırılmaların birleştiği karanlık bir aynadır.