 Türkiye'nin memur portalı |
 Oturum aç
 Üye ol
 Parolamı unuttum
|
Türkiye'nin memur portalı |
Oturum aç
Üye ol
Parolamı unuttum
|
Bir eğitim kurumunun, güvenin ve masumiyetin simgesi olması gerekirken; silahın gölgesine düşmesiyle ortaya çıkan en ağır toplumsal kırılmalardan biri.
Okul, öğrenmenin ve büyümenin mekanıyken; bu tür saldırılar, yalnızca fiziksel bir şiddeti değil, aynı zamanda toplumun vicdanında açılan derin bir güven yarasını da temsil eder.
Her olay, geride sayılar değil; yarım kalmış cümleler, susturulmuş hayaller ve "neden?" sorusuna verilemeyen cevaplar bırakır.
Bu yüzden okul saldırıları, sadece bir güvenlik meselesi değil, aynı zamanda bireysel yalnızlık, toplumsal ihmal ve psikolojik kırılmaların birleştiği karanlık bir aynadır.
eğitimin ve güvenliğin kalesi olması gereken mekanların, birer korku filmine dönüşmesi hadisesi. genellikle bireysel silahlanmanın kontrolsüzlüğü, akran zorbalığı ve ağır psikolojik sorunların birleşimiyle ortaya çıkan bir toplumsal cinnet hali. sadece kurbanların değil, hayatta kalanların da ömür boyu taşıyacağı bir travma bırakması meselenin en acı tarafıdır.
inilebilecek en aşağı mertebelere örnek.
vahşiliğin ulaşabileceği en üst nokta.
önleyici faaliyetler mümkün olduğunca zamanında yapılsa zarar az olur.
silahlara ulaşmak imkansızlaştırılırsa sorun kökten çözülür.
ayrıca evde ve okulda evlatlarımıza saldırı ihtimallerine karşı hazırlıklı olabilmeleri amacıyla ruhsal ve fiziksel alanlarda savunma teknikleri aşılanabilir.
küçüklüğümüzden itibaren büyüklerimiz yabancılardan bir şey almamamızı, onlarla konuşmamamızı öğütlerdi, akranlarımızın saldırması durumunda savunma amacıyla neler yapabileceğimizi tembihlerdi. ancak küçüklüğümüzde hiçbir zaman bir büyüğümüz gündemdeki yaşanan saldırıların benzerini aklına bile getirmemişti.
Aile ve sosoyal polt bak. acilen harekete geçip aileleri, okulları öğrencileri topyekün psikolojik sınavlardan geçirmesi ve acilen destek olunacak özel birimlerin kurulması gerek. Aileler aman çocuk odasında uslu otursun başımıza iş açmasın bizi meşgul etmesin diye diye sosyal medya denen bataklığa elleriye kontrolsüzce atması sonucu ortaya çıkan hazin sonuçların bedelini tüm masumların ödemesi ne kadar acı!...
Son olanlara bakılırsa toplumsal yozlaşma daha bluğ çağına ermemiş minicik ruhları da esir almış! Zincirleme olarak bu konulardan toplum olarak sorumluyuz!
Tekeri patlamış kamyon gibi yuvarlanıp gitmesine izin verilmemeli bu yeni neslin!
kahramanmaraş ve şanlıurfa'dan gelen acı haberlerle sarsıldığımız üzerine ne yazılsa eksik kalan, vicdanları kanatan toplumsal bir travmadır.
Henüz 11 yaşındaki öğrencimin, bana sarılarak
Öğretmenim, ölmek istemiyorum, diye ağladığında kalbimin tuzla buz oluşu ve sözlerin düğüm düğüm boğazıma dizildiği anın ruhumda açtığı derin yarayı iliklerime kadar hissettiğimdir..
| İletişim | Künye | Reklam | Sitene ekle © 2026 MN Yazılım |