Türkiye'nin memur portalı

spoiler

Tanıma gerek yok bence ama illa ben tanım isterim diyorsanız spoiler'e bakın. :)

Bakmak istemeyen üşengeç ruhlar için minik bir tanım yapalım. :)

Kız neşesi; güneşi gülüşe sığdırmaktır.

Çok merak ettiğim ama izleyemediğim animasyon film.

vicdanıyla yaşayan insandır.

Bu ay hanemizden bir televizyon uğurlandı.

Tüplüydü, ağırdı, çocukluğumuz kadar eskiydi.

Sesini babamın yükselttiği haberlerle yordu, ömrünü biraz da o gürültüler tüketti.

Yerini ince bir ekrana bıraktı.

Geride sadece bir eşya değil, sessizce çekip giden bir zaman kaldı.

Sadece çocukların yaşadığı bir dünya olurdu o.

Duvarları kahkahadan, yolları oyunlardan örülmüş.

Gökyüzü hep açık mavi, bulutlar pamuk şeker kokulu.

Orada ağlamak, adı bile unutulmuş bir kelime olurdu.

Sanki hiç var olmamış, hiç öğretilmemiş gibi.

Ama garip olan şu olurdu: Kimse onu merak etmezdi.

Çünkü bir diz kanasa, dünya hemen diz çöküp üflerdi yarayı.

Bir el mutlaka yetişirdi; gecikmeden, sorusuz.

Ve kalpler; kırılmayı bilmeden onarılırdı, sanki kırılmak hiç icat edilmemiş gibi.

Zaman orada yavaş akardı.

Büyümek bir mecburiyet değil, sonsuz ertelenen bir ihtimal olurdu.

Hiçbir çocuk "keşke biraz daha küçük kalsaydım" demezdi, çünkü herkes zaten olması gerektiği kadar çocuk kalırdı.

Ve hiçbir çocuk, çocukluğundan erken ayrılmazdı...

#46gm ne güzel bir hoşgelişdir bu. :)