Türkiye'nin memur portalı

mehmet fatih çiçekli'nin görevden alınması. ne yapsaydı adam? 40 derece sıcakta, ardahan düzlüklerinde bisiklete kumaş pantolon, kundura ayakkabı ve kravatla mı binseydi? sporun profesyonel kıyafeti neyse onu giymiş adam işte. vali bey açıklamasında "pedallamaya devam" demiş, en güzelini yapmış. bu olayda dik duruşuna şuku verilmesi gereken bürokrat.

trajikomik bir türkiye gerçeğidirç

adam sabahın köründe, mesai saatleri dışında profesyonel olarak bisiklet sporu yapıyor. e haliyle de sporun gerektirdiği bisiklet kıyafetini giyiyor. birileri çıkıp meclis kürsüsünden "böyle vali olmaz" diye hedef gösteriyor, arkasından da görevden alınıyor. kendisinin de dediği gibi rahmetli recep yazıcıoğlu da zamanında sırf halkın içine karışıyor, rafting yapıyor, spor kıyafeti giyiyor diye ne ithamlara maruz kalmıştı.

gerçekten yazık, vizyonsuzluğun zirvesi.

matematik bilimini, enflasyon gerçeğini ve türkiye simülasyonunu tamamen reddetmiş, muazzam bir hayal gücüne sahip olan çılgın gençtir.bugünün ekonomik şartlarında, yemeden içmeden yemyeşil bir yaprak gibi sadece oksijenle beslenerek tüm maaşını biriktirse bile, bırakın ev almayı peşinatını denkleştiremeyeceğini henüz idrak edememiştir. ilan sitelerine girip "şöyle 2+1 kutu gibi bir ev alsam, altına da ayağımı yerden kesecek yaşlı bir araba çeksem" diye filtreleme yapıyordur garibim. bu ülkedeki en büyük lüksün, en pahalı şeyin artık "hayal kurmak" olduğunu acı bir tecrübeyle öğrenecektir maalesef. o sarsılmaz umudunu ve iyimserliğini ayakta alkışlıyorum ama gerçekler adamı fena çarpar be kardeşim.

menü fiyatlarını gördükten sonra arkadaş ortamlarında istemsizce geliştirilen, yeni nesil hayatta kalma ve sosyalleşme stratejisidir.eskiden arkadaşlarla "hadi bir akşam yemeği yiyelim, arkasından bir şeyler içeriz" diye plan yapılırdı. şimdi mesaj gruplarında direkt "tok gelin sadece kahve içeriz" mutabakatı sağlanıyor. kafeye oturulduğu an garsonun elindeki menüye diktatör görmüş gibi korkuyla bakan koca bir nesil oluşturdunuz be. iki muhabbet edeceğiz diye iki hamburger menüsüne bir günlük yevmiyeyi bırakıp kalkmak canımıza tak etti. artık en kral buluşmanın bütçesi tek bir filtre kahve ve yanında saatlerce yudumlanan bir bardak su. neşeli sohbetlerin yerini masadaki adisyon matematiği aldı.

2026 yılı türkiye'sinde artık kanıksadığımız, her yaşadığımızda ruhumuzu teslim ettiğimiz o meşhur fakirleşme seansıdır.eskiden markete gidince sepeti doldurur, kasaya gelince "acaba çok mu tuttuk" diye düşünürdük. şimdi artık sepet falan almıyoruz; kolumuzun altına bir paket kaşar peyniri, bir litre süt, bir de tuvalet kağıdı sıkıştırıp kasaya yürüyoruz. kasiyer kız o bip seslerinin ardından "bin iki yüz lira efendim" dediğinde arkaya bakıp "başkası bir şey mi bıraktı banda" diye kontrol ediyorsun. lüks bir şey almayı geçtim, temel gıda maddeleri bile artık birer yatırım enstrümanına dönüştü. cüzdandan kartı çıkartıp temassız okuturken o pos cihazından çıkan ses içimizden bir şeyler koparıp götürüyor resmen.