Türkiye'nin memur portalı

Sigarayı bıraktığım o talihsiz yeşilay günlerinde çocuk gibi tutuk bir sabırsızlıkla dişlerimin arasında cevirip derin derin içime cekip üzerinde trilyon dis izi bıraktığım gariban.muadili cubuk kraker olup aynı tadı vermemektedir.

Sonunu kabullemedigim kitaptır.

Cümle bâbında da "seni arıyormuşum meğer" diye içimden tamamladığım giriş metnidir.

Kimi kıskandığına bağlı olarak incelenmesi gereken kadın.hemcinsini kıskanıyorsa, bir insanın başarısını mutluluğunu vs kıskanıyorsa ayıptır, evlerden ırak olması temenni edilen "insandır" .sevdiği adamı kıskanıyorsa ; misal sokakta yürürken gözünün takıldığı tabelayı...saçlarını dağıtan rüzgârı..yüzüne gölgesi düşen ağacı..o zaman çok seven çok haklı olan dokunulmaması kurcalanmaması saygı duyulması gereken kadındır.

Seyretmeyenlerin yabancı dizilerle kıyaslayıp ölümüne ezdiği; 90 dakika olmaları, uzun reklam araları , her sezon her kanalda fotokopi makinesinden çıkmıs misali benzer konuları , oğuz atay'ı kıskandıran tutunamayışlarıyla sık sık eleştirilse de...(durun henüz cümlem bitmedi) seyredenlerin "ay dizim başlıyor" tatlı telaşıyla kanepeye yerleştiği, sosyal medyada ve arkadaş cevresinde olayları karakterleri didik didik parca pincik anlatıp inceledigi,Türk televizyon tarihinin es geçilemeyecek kocaman bir parçası.

Defaatle girip " tamam o zaman hadi görüşürüz" cevabıyla ağzımın payını aldığım ergenus diyalog.