erkek öğrencilerimin ellerine bir karton parçası geçtiğinde yaptıkları ilk şey silah.ben çöpe attıkça ya da yanlışı açıkladıkça yapmaya devam ettikleri bir şey.küçücük yaşlarda başlayan bir tutku bu.silah,çocukların görebileceği her yerde.oyuncak raflarında,çizgi filmlerdeki olmak istedikleri bütün güçlü karakterlerin ve oynadıkları bilgisayar oyunlarındaki kahramanların elinde,evde silah olmasa bile ebeveynlerin sinirlenince söyledikleri sözlerde "tetiği çekip vurmak lazım"gibi sürekli karşılaştıkları bir gücün simgesi.çocuk öyle bir dünyanın içine doğuyor ki bireysel silahı olan bütün karakterleri güçlü,olmayanları ise ezilen,horgörülen tipler olarak görüyor.yani çocuk için silah güç,önemli biri olmak, güvende olmak demek.
bireysel silahlanma kişinin kendini güçsüz ve güvende hissetmediği ortamlarda ortaya çıkan bir istek.bu bir tutku ise dediğim gibi temelleri çocukluk dönemlerinde atılıyor.önlem alınmazsa yetişkinlik döneminde de kişi kendini güvende hissetmediği ya da güçlü olma ihtiyacı duyduğu anlarda tekrar vuku buluyor.
Oturum aç
Üye ol
Parolamı unuttum
