 Türkiye'nin memur portalı |
 Oturum aç
 Üye ol
 Parolamı unuttum
|
Türkiye'nin memur portalı |
Oturum aç
Üye ol
Parolamı unuttum
|
yaşanan bir tek hadise intihara sürüklemez belki ama o hadise bardağı taşıran son damla olabilir.
Bir şeyler yavaş yavaş birikir.
İnsan birdenbire ölmez.
Yavaş yavaş içinde bulunduğu kabın şeklini alan sıvı gibi koşulların ve ortamın havasına göre insanın psikolojisi şekillenmeye ve kişi içten içe çökmeye başlar.
Bazen kendi bile bunun farkında olmaz.
çalışma ortamında çok yoğun olmayan, sorumluluğu fazla olmayan ve bir şekilde bulunduğu konumu taşıma kapasitesi bulunmayan "bazı" insanlar içten içe bir yetersizlik duygusuyla etraflarına kan kusturmaya başlarlar.
insanların bir bakışından, bir jestinden, mimiğinden türlü anlamlar çıkarıp çeşitli paranoyalara saplanabilirler.
ondan sonra zaten işler çığırından çıkar.
İş huzurunun olmadığı yerde bir tür cehennem vardır zaten.
eğer farklı mekanizmalar da bu tarz sorunları çözmekten uzaksa...
Netice en zayıf halkada çok ağır bir şekilde patlar.
Elbette sürükler..milyarlarca insan var her biri ayrı bir dünya..neyin ne kadar o insanı etkileyeceği bilinmez..bizler için "aman boşver" denip gecistirilebikecek bir şeyi o yıllarca kafasında kurar,evirir,çevirir yine de bir rahatlamaya varamaz..senin bir birim etkilendigin olaydan milyon birim etkilenir ve intihar onun anlam dünyasında gerekli bir şey olur artık..insanları fazla kurcalamamali,üzerine gitmemeli diğer insanlar..zaten zor bir hayat yaşıyorlar.
kimsenin tribi için intihar edemem sonucu ne olursa olsun ceketimi alır istifa ederim giderim bu hayatta kimsenin kulu köpeği kölesi değilim. zaten özel sektörde çalıştığım zamanlar değiştirdiğim işin haddi hesabı yoktu.
Bir kişinin baskısından ziyade buna ugrayan kişinin yalnızlığı sürükler intihara
Çünkü bana göre kötünün varlığı degil diger insanların sessizliğidir asıl çirkin olan
Son yaşanan olayda, o iki kişi arasındaki olaylara kimse vakıf degil miydi, bu kızcağıza kimse niye sahip çıkmadı
Çünkü insanlar haklının degil güçlünun yanind
Ve adaletsizlige uğramaktan cok insanı bu yalnızlık duygusu tüketiyor
Burda bile var bu
İnsanların durup izledigi bir ortam
Sonra kötü bir sey olunca vah vah diyoruz samimiyetsizce
O öğretmenin de arkadaşları eminim ki bol bol vahvah etmiştir
Yaşarken sahip çıkmadıklarına ölünce ağıt yakar insanoğlu
ömrü boyunca kıt kanaat geçinmek zorunda kalmıştır, bu süreçte kendisine karşı yapılan her türlü haksızlığa rağmen zor zanaat, bileğinin hakkıyla zor koşulların ortasında bir yerlere gelebilmiştir. yaşama hevesini zaten geride bırakmıştır da yakınlarının hatırına pamuk ipliğine bağlı olarak hayat mücadelesini sürdürmektedir. bu mücadelelerle mustaripken bir cephe de mobbing olarak açılır. yıllarca süregelir, aslında karşı karşıya kaldığı tam olarak mobbingdir de yasalarımız mağdurun yanında olmadığından burada da yaşadıklarını içine atarak nefes almaya çalışır. eyleme geçse de zarar görecek olduğuna da emindir ve yaşadıklarını resmiyete dökemez, dökemedikçe çirkin, ahlaksız, iğrenç mobbing artarak devam eder. sen yüzde doksan dokuz başarılısındır ama yüzde birlik başarısızlığın şişirilir, öte yandan birisi yüzde doksan dokuz başarısız iken bunlar görülmez, bunun yüzde birlik başarısı büyütülür.
baştan aşağı yetkiyle donatılmış ama içi boş kişiler kasten görmezden gelirler, kasten selam vermezler; ne yaptım ki diye içini kemirir durursun, soru sorarsın cevap alamazsın, cevabını hemen veremeyeceğin soruya maruz kalırsın; bilmiyor diye yaftalanırsın, önemli hususlar için iletişim kurmak istersin, ötelenirsin, emir komuta hiyerarşisini baypas eder ve astlarınla iş planlar; seni de bu işin ne olduğu hakkında sorgular...
tüm bunları sana karşı sergilerken iş arkadaşına karşı hiçbir olumsuz durum sergilemez, hatta onu pohpohlar, yüceltir...
bu sürecin sonunda insanın ruhsal durumu tabi ki gitgide bozulur ve gün gelir yaşamına son verebilir.
| İletişim | Künye | Reklam | Sitene ekle © 2026 MN Yazılım |