![]() Türkiye'nin memur portalı |
|
Başka meslek tanımam...
Hangi meslek olursa olsun biran önce sınavlarını bitirip kpss ve mülakattan sonra gerekli tayin azimle beklenir
Anlatılmaz
Yaşanır.
İnternette videolar izliyorum.
9 çocuklu, 10 çocuklu, 11 çocuklu anneler...
Muhtemelen yılda bir doğum yapmışlar.
Kadın sabahın köründe başlıyor mesaiye:
Kahvaltı hazırlanıyor, beslenme çantaları diziliyor.
Bir koli yumurtadan omlet, beş paket sosisle öğün planı?
Bu artık ev işleri değil, bildiğin profesyonel organizasyon.
Anneliği, haliyle ev hanımlığını bir meslek gibi icra ediyorlar.
Ve bunu romantize etmiyorum; durum bu.
Sonra işin maddi tarafını merak ettim.
Bu insanlar bunu nasıl sürdürüyor diye baktım.
Cevap rahatsız edici derecede net çıktı.
New York'ta 13 çocuklu bir aile;
kira yardımı, gıda desteği, vergi muafiyetleri ve doğrudan nakit ödemelerle
aylık yaklaşık 6.500 dolar gelire ulaşıyor.
Londra'da tablo daha mütevazı ama mantık aynı:
yaklaşık 2.200 pound civarı düzenli bir kamu desteği.
Hal böyleyken:
Huzur da olur
Motivasyon da olur
Anaçlık da olur
Çünkü devlet şunu söylüyor:
'Sen doğur, ben arkandayım.
Sen varsın diye toplum var.
Toplum varsa devlet var.'
Bu bir merhamet meselesi değil;
çıplak bir varlık hesabı.
Nüfus yoksa ekonomi yok.
Nüfus yoksa vergi yok.
Nüfus yoksa ordu yok.
Nüfus yoksa devlet zaten yok.
Bizde ne deniyor?
'Doğurursan doğur;
beş kuruş alamazsın.
Doğurmazsan sorun değil;
amelsiz gibi üreyen Arap ithal ederim.'
Yerli nüfusa destek yok,
aileye güven yok,
geleceğe yatırım yok.
Ama sonra dönüp 'neden gençler evlenmiyor,
neden çocuk yapmıyor' diye ağıt yakılıyor.
Bu bir çelişki değil.
Bu bilinçli bir tercihin sonucu.
Devlet, kendi yurttaşına
'sen pahalı bir yüksün' diyor.
Ama başkasına
'sen ucuz bir ikame' muamelesi yapıyor.
Sonra da toplumdan sadakat, fedakârlık ve aidiyet bekliyor.
Kusura bakılmasın.
Aidiyet böyle üretilmez.
Anaçlık böyle filizlenmez.
Devlet, 'doğur' diyerek değil,
doğuranı sahipsiz bırakmayarak var olur.
| İletişim | Künye | Reklam | Sitene ekle © 2026 MN Yazılım |
