Advertisement
1 2 3 4 5 6 7 8

tecahül-i arif

paylaş araştır şikayetçiyim

 

  1. edebiyatta sanat,

    hayatta mutluluk formülüdür.

     
  2. Şairin:

    " şakaklarıma kar mı yağdı ne var? "

    " Benim mi Allahım bu çizgili yüz? " dediğidir.

     
  3. başlığını görünce: " bize lisede öğretilen " tecahül-ü arif "ten farklı bir sanat mıdır acab ? " diye düşünmeden edemediğim konudur.

    turkedebiyati.org/soz_sanatlari/tecahuli_arif.html

     
  4. mübalağa ile birlikte en sık kullandığım söz sanatı. adeta bir sanatçı gibi kullanıyorum

     
  5. Bilmemezlikten gelme, bilmiyormuş gibi görünme.

     
  6. Aşağıdaki beyitte geçen edebî sanattır.

    "Âb-ı gûndur günbed-i devvâr rengi bilmezem / Yâ muhît olmuş gözümden günbed-i devvâre su" (Fuzûli)

    (Bilmiyorum, dönen kubbe "gökyüzü" kendiliğinden mi su rengindedir; yoksa göz yaşlarım mı gökyüzünü kaplamıştır.)

    Üstad Fuzûli'nin gökyüzünün niçin su renginde olduğunu bilmemesi imkânsız; fakat böylece ne kadar çok ağlamış, çok gözyaşı dökmüş olduğunu nükteli bir tarzda belirtmiş oluyor.

     
    (Bkz: fuzuli)
  7. Milli sanatımızdır.

    tur bindirdiğimiz konularda haberimiz yokmuş gibi yaparız.

    Aaaaa, Yapmaaa, demeee, Öyle mi olmuş ? diyerek konuya olan yabancılığımızı da itinayla vurgularız.

     
  8. bir fenci olarak edebiyat dersinden hatırladığım ve aklımda en çok yer eden kelime sanatlarından biri. bilip de bilmezden gelme. çok enteresan bir durum.

     
Entry yazmanız için üye olmanız gerekmektedir. Üye olmak için tıklayın, üye iseniz lütfen oturum açın.