Birinin adı yardım, diğerinin kader gibi yazılır.
Baba alkışla anılır, anne alışılmışlıkla.
Oysa çocuk, takvimle değil kalple büyür; ve sevgi, hiçbir zaman yarı zamanlı değildir.
Ebeveynlik, iki kalbin de tam zamanlı sorumluluğudur.