Türkiye'nin memur portalı

bir dünya kursam

1. Sadece çocukların yaşadığı bir dünya olurdu o.

   Duvarları kahkahadan, yolları oyunlardan örülmüş.

   Gökyüzü hep açık mavi, bulutlar pamuk şeker kokulu.

   Orada ağlamak, adı bile unutulmuş bir kelime olurdu.

   Sanki hiç var olmamış, hiç öğretilmemiş gibi.

   Ama garip olan şu olurdu: Kimse onu merak etmezdi.

   Çünkü bir diz kanasa, dünya hemen diz çöküp üflerdi yarayı.

   Bir el mutlaka yetişirdi; gecikmeden, sorusuz.

   Ve kalpler; kırılmayı bilmeden onarılırdı, sanki kırılmak hiç icat edilmemiş gibi.

   Zaman orada yavaş akardı.

   Büyümek bir mecburiyet değil, sonsuz ertelenen bir ihtimal olurdu.

   Hiçbir çocuk "keşke biraz daha küçük kalsaydım" demezdi, çünkü herkes zaten olması gerektiği kadar çocuk kalırdı.

   Ve hiçbir çocuk, çocukluğundan erken ayrılmazdı...

    
   • paylaş kısa yol
   • 18.04.2026 13:55
     gül-feşan
   • beğendim
   • şikayetçiyim