1 2 3 4 5 6 7 8

en eski çocukluk anıları

paylaş araştır şikayetçiyim

 

  1. Hafızadan silinmeyen, hatırlanan en eski anılar.

    Babam kardeşimi de yanına alıp denizde yüzerek açılıyor.

    O kadar ilerliyorlar ki ufukta neredeyse kayboluyorlar.

    kıyıda yalnız kalıyorum ve çok korkuyorum.

    Beni bırakıp gittiklerini ve dönmeyeceklerini düşünüyorum.

    Yüzme bilmeyen küçük bir çocuğu boş sahilde yalnız bırakmak... Ben mi çok evhamlıyım eskiler mi çok

    rahattı bilemedim. Şu anda bizim çocuklar için göze alamadığım riskler. Evet itiraf ediyorum ağır

    evhamlıyım.

    Güneşli bir bayram günü. Neredeyiz bilmiyorum. Havaya balonlar uçuruluyor. Ya da havadan bir şeyler atılıyor orasını net hatırlamıyorum. Yolun karşısında benim gibi bir çocuk daha havaya bakıyor. Gelen belediye otobüsünü fark etmiyor ve otobüs çocuğa çarpıyor. Büyük bir kalabalık otobüsün başında toplanıyor. Çok küçüktüm çocuğa ne olduğunu hatırlamıyorum. Sanki bu sahneyi kafamda kendim kurmuş gibiyim. 5 yaşında ya vardım ya yoktum.

     
  2. ben bir iki yaşlarımda aynı çaki gibi vahşi imişim. sokağın en büyük taşlarını sekiz on yaşlarındaki diğer çocukların kafalarını yarmak için kullanıyormuşum. sonra ne olduysa artık mülayim bir insana dönüşmüşüm. o eski günler de mazide kalmış.

     
  3. kırılan bisikletimi tamirciye götürüp orada saatlerce beklemiştim ve bizimkiler kayboldum diye bi telaşla ayağa kaldırmışlardı her yeri

    hatta o zaman deniz kenarındaydı evimiz ve denize mi düştü diye bakmışlar korkuyla , sanırım ankaraya da bu korku yüzünden tayin istediler:))

    ben ise elim cebimde bisikleti kaynak yaptırmaya çalışıyorum

    ha bu arada yaşım 6 :)

     
Entry yazmanız için üye olmanız gerekmektedir. Üye olmak için tıklayın, üye iseniz lütfen oturum açın.